Het is zaterdag wanneer we in het hotel aankomen, na al een week op Bin el Quidine gevist te hebben. Het prachtige water dat diep tussen de bergen in het Atlasgebergte verscholen ligt, had de voorgaande week al aardig wat van haar geheimen prijsgegeven. Deze week gingen we op zoek naar het echte geluk, want we zijn hier niet zomaar. We doen namelijk mee aan het toernooi wat hier plaats vindt: De Marokko Carpfishing Cup 2014!

Tekst en foto’s: Rico van der Sar

DSC00039

Aangezien het voor iedereen de eerste editie van dit toernooi is, was het de afgelopen week voor de meesten een beetje aftasten. Aan het toernooi doen 12 koppels mee, 2 uit Nederland, 2 uit België, 6 uit Italië, 1 uit Frankrijk en als laatste een koppel uit Zwitserland dat tevens verantwoordelijk is voor de organisatie van het toernooi. Ik ben hier gelukkig niet alleen, want mijn maten Michel van Hasenbroek en Mike Hoogenraad zijn tevens van de partij!

DSC00469

Na zogezegd een week van te voren gevist te hebben, met als doel het materiaal te testen, uit te pluizen welke dieptes vis op zouden leveren en op welk aas de karpers het zouden gaan doen, zijn we naar eigen zeggen goed voorbereid. Ook hebben we de afgelopen week gebruikt voor het uitgebreid koken van tijgernoten en maïs. Deze week leverde ons een paar mooie vissen op. Helaas geen hele grote exemplaren, maar dat mocht de pret niet drukken. Aangezien we met de bolies van Westcoastbaits in het verleden al goede resultaten geboekt hebben, zijn er aardig wat kilo’s vanuit Nederland met ons meegereisd.



Met name de smaak Bubblegum is meer dan voldoende aanwezig. Deze mierzoete bol doet het altijd goed in Marokko vanwege zijn zoete geur en gele kleur die veel wegheeft van de kleur van mais, waar ze hier veel mee vissen Tijgernoten zijn hier zeker niet weg te denken met het warme weer, want de thermometer gaf dagelijks dik boven de 35 graden aan! Makkelijk was het niet om al dat aas mee te nemen. Een extra koffer die (naast de normale koffer) maximaal was gevuld, leverde de betreffende vliegmaatschappij een aardige bijdrage op.

DSC00076

De laatste dag van de testsessie besloten we eerder te stoppen met vissen. Gewoon om even een douche te pakken en tevens de gasten te ontmoeten die ook aan het toernooi zouden deelnemen. Na wat gebabbel met een aantal oude bekenden was het al snel tijd voor het avondeten. Geheel in stijl gezamenlijk eten aan een lange tafel met, hoe kan het ook anders, couscous als traditioneel gerecht! Na het eten werden er 12 briefjes in een doos gestopt om te bepalen wie als eerste een lootje mocht pakken. Een Italiaan die wegens omstandigheden van zijn vismaat in zijn eentje moet vissen, mag als eerste een kaartje trekken en weet de felbegeerde ‘stek 1’ te loten. Wij moeten het met stek 2 doen, waar in het verleden niet veel vissen afgekomen zijn, omdat die stek nog niet zo heel oud is. Wat er in het verleden wel vanaf kwam behoorde overigens wel meteen tot de zwaardere exemplaren. Na de loting was het feest en na een hoop drank nemen we het wijze besluit om onze hotelkamers op te zoeken, om de volgende dag enigszins fit op de stek te verschijnen.

DSC00070

Bij aankomst zien we tot onze grote spijt dat de stek helaas helemaal vol met wier ligt en dat is toch wel een behoorlijk nadeel. Drillen vanaf de kant behoort tenslotte niet tot de mogelijkheden en dus is het noodzakelijk om eerst 20 meter te varen voordat er een visje kan worden geland. Na een dag op het water te hebben gezeten en een aantal interessante stekken van een GPS punt te hebben voorzien, besluiten we alleen te voeren en niet te vissen. Dit blijkt een goed besluit, want de volgende dag krijgen we al snel aanbeten. Helaas geen grote vis, maar vis is vis en bij een toernooi gaat het tenslotte om het totaal aantal kilo`s. Tijdens het wegen vernemen we dat we voorlopig 1e staan met 3 vissen op de kant!

DSC00455

De volgende dag was het mijn beurt om met de eigenaar van het water de koppels langs te gaan om te zien of het wegen eerlijk zou gebeuren. Elke dag ging er 1 iemand van een team mee en deze dag was ik aan de beurt. Dit soort momenten zijn tevens goed om het laatste nieuws te horen. Net wanneer ik op de boot stap krijg ik een berichtje van mijn maat. ‘Shit, net een hele dikke schub verspeelt zeker 20 kilo plus!’ Dat soort berichten kunnen we normaal gesproken al niet gebruiken en nu al helemaal niet! Wil je een dergelijk toernooi winnen, dan moeten dit soort vissen gevangen worden! Maar goed, sometimes you win, sometimes…

DSC00481-1

Na een hoop mooie vissen te hebben gevangen staan we op vrijdagavond 3e. Vrijdagnacht slaat echter het noodlot toe en draait de wind totaal de verkeerde kant op. Bovendien gaat het ook nog eens keihard waaien en komt er op een gegeven moment zelfs een storm over de stek. De volgende ochtend krijgen we te horen dat de storm voor sommige koppels als geroepen kwam en dat er in één ochtend meer gevangen is dan wij in een hele week tijd op de kant hebben gekregen! Uiteindelijk moeten we tevreden zijn met een 7e plaats, maar hebben we vooral een hoop lol gehad en er toch elke avondje een feestje van gemaakt. Daarom kijken we tevreden terug op een week vissen waar we alles hebben gegeven.

DSC00049

De Fransen werden 1e, de Italianen 2e  en onze Belgische vrienden 3e. Na de uitreiking krijgen we te horen dat het toernooi in mei 2015 zou terugkeren. Goed nieuws dus! Het was voor ons team een gezellige en tevens leerzame sessie met soms tegenslagen, maar ook veel geluk. Zo zie je maar weer dat de beste stekken op papier in de praktijk niet altijd de beste stekken zijn en dat ook mindere stekken winnaars kunnen opleveren.

DSC00580

Namens Westcoastbaits, hopelijk tot ziens aan het water!

Rico van der Sar