In deel 1 van ‘Avontuur op de bergmeren’ heb je kunnen lezen over hoe Rinze en zijn vismaat Ronald van Bruggen na het zien van een karperfilmpje op een prachtig bergmeer ergens in de Franse Alpen uitkwamen. Een week later kwam er in deel 2 een enorme bak van meer dan 28 kg op de mat. In dit laatste deel neemt Rinze Beverwijk ons mee naar de laatste nachten van de toen al legendarische sessie. 

Tekst en foto’s: Rinze Beverwijk

De week was nu al legendarisch!



Pas wanneer we op de camping aankomen lijkt het besef van wat ons is overkomen pas echt te komen. Een werkelijk bizar nachtje vissen!  Zoiets hadden we allebei nooit eerder meegemaakt. Natuurlijk blij met iedere vis, maar die bak van meer dan 28 kg is al een onvergetelijk moment op zich. We kunnen de slaap dan ook moeilijk vatten, hoe vermoeid we ook zijn. Wanneer we achter in de middag rustig ontwaken zitten we er organisatorisch gezien, slecht bij. Vermoeid van de laatste nacht realiseren we ons dat er nog gevoerd moet worden en ook onze voorraad hamburgers lijkt als sneeuw voor de zon te zijn verdwenen. Een verfrissende douche moet ons de energie geven om dit alles op te lossen. Ondanks het feit dat de drive naar meer karpers hoger is dan normaal, kunnen we het niet opbrengen om de lijnen nat te maken deze avond. De boel moet eerst weer een behoorlijke reorganisatie doormaken, om alles weer op de rails te krijgen. We besluiten een nachtje op de camping te slapen en de stekken op beide wateren nauwkeurig van het nodige voer te voorzien. De supermarkt wordt leeg getrokken en we verwennen ons zelf met een heerlijk drie gangen diner. Een welverdiend wijntje blaast ons uiteindelijk in onze slaapzakken.

Wanneer we de volgende dag dan eindelijk aan vissen toekomen, laat de eerste vis niet lang op zich wachten.



Wanneer de nieuwe dag is aangebroken doet de koffie zijn uiterste best om ons goed wakker te krijgen. De nachtrust die we echt even nodig hadden, heeft ons goed gedaan. Het is dan ook al vroeg in de morgen als de auto weer zodanig is georganiseerd, dat we weer een nachtje aan de oever van het prachtige bergmeer kunnen vertoeven. Omdat er de afgelopen nacht niet is gevist, besluiten we om het weer dat we als eerste hebben bevist te proberen. De vissen liggen daar sowieso op ons voer, dus dat lijkt ons reden genoeg om ons geluk daar te beproeven. Vlug voeren we de andere stek nog even aan om vervolgens richting de beoogde stek te vertrekken. Het is een erg warme dag en zoals verwacht zijn er erg veel recreanten die op hun manier genieten van het heldere water. Zonaanbidders en waterratten domineren de stek. We zullen dus even moeten wachten. Om die tijd te doden, besluiten we eerst op de parkeerplaats een diner te maken dat bestaat uit opgebakken aardappels, een blik bonen en heel veel ketchup. Om het koolhydratenniveau weer in bloedvorm aanwezig te laten zijn schuiven we er allebei een banaan in. Een voor een keren de recreanten huiswaarts en het duurt niet lang voordat het hele water weer van ons is. Wanneer we de hengels weer klaar hebben gemaakt, herhaald zich het ritueel dat ons eerder al zo blij maakte. Bij het uitvaren van de rigjes laat de eerste beetmelder al van zich horen! De tentjes hadden we uit voorzorg al in de auto gelaten. Daar zouden ze hele nacht ook blijven liggen. De ene karper na de andere brengt een bezoek aan onze onthaakmat. De één wat groter dan een ander, maar dat mag de pret niet drukken. We komen om te harken en dat lukt ons behoorlijk tot op heden. Wanneer we weer live aanwezig zijn bij de zonsopkomst staat de teller op 15 vissen. Het grote aantal vissen boven de 15 en 20 kilo maakt ook deze nacht tot een groot succes. Ik moet eerlijk toegeven dat ik het gewicht van alle vissen niet eens meer precies weet te benoemen.

Bij zulke bizarre aantallen raak je op een gegeven moment de tel gewoon kwijt!



Wanneer we ons op de terugweg richting camping weer eens trakteren op verse chocolade broodjes, komt dan toch de eerste kink in de kabel. Het weer slaat om en niet zo’n beetje ook. Donkere wolken vol water zetten de kraan flink los en de bliksemschichten vliegen ons letterlijk om de oren. We kunnen niet anders dan even slapen op de camping en hopen dat het allemaal snel voorbij is. Helaas blijft het lang onrustig tussen de bergen. Toch kunnen we de moed opbrengen om de stek nog een keer goed aan te voeren en brengen we zelfs de nacht door aan het andere water. Dat deze nacht ons een keiharde blank oplevert, komt niet geheel als verrassing. Zo’n omslag van het weer is zelden goed, al heeft ons humeur er niets onder te lijden gehad. We hebben nog één nacht voordat we huiswaarts gaan en deze willen we hoe dan ook succesvol afronden. Nog één keer naar het water die ons nog geen enkele minuut slaap gaf. Kunnen we het trucje nog een keer waarmaken?

Terwijl Ronald voor wat welverdiende uurtjes slaap kiest, vis ik gewoon stug door.



Het is achter in de middag als we gretig op onze plek de voorbereidingen treffen. Nieuwe rigjes worden nauwkeurig aan de leaders gemonteerd en uitgevaren. Het feest kan weer beginnen! Omdat we eerder zijn begonnen krijgen we het zowaar voor elkaar om alle zes de rigjes uiterst nauwkeurig op de bodem te positioneren. Net op het moment dat het koffiemomentje zich aan wil doen, begint het. Een volle fluiter galmt over het water. Wanneer Ronald de strijd aangaat met deze karper, begint een volgende beetmelder van zich af te schreeuwen. Het mooie hieraan is wel dat Ronald met een hengel van mij staat en ik met een hengel van hem. We kunnen niet anders dan elkaar lachend aankijken in zo’n bijzondere situatie. Een wederom 20 kilo vis voor Ronald en een 17 kilo vis voor mij geven de aftrap naar een knotsgekke nacht. Alle remmen gaan los en er is geen moment dat we niet met een vis bezig zijn. Als Ronald besluit om maar met één hengel door te gaan, om zo proberen wat rust te pakken, ga ik nog even vrolijk door met vangen van karpers. Dat die ene hengel van Ronald ook niet ongemoeid blijft, komt niet als een verrassing. Een prachtige schub van 20 kilo weet ook dit ene rigje te vinden. Deze nacht vangen we 20 vissen met een enorm gemiddeld gewicht. Echter de allergrootsten van dit water weten onze tactiek te omzeilen. Het kan ons niet meer droevig maken, ook niet als het tijd is om weer huiswaarts te keren.

Deze onvergetelijke week zal ons beiden nog lang bijblijven!