Degene die mij een beetje kent weet dat ik een voorliefde heb voor graskarpers. Ik weet het, sommige karpervissers hebben een hekel aan ze, maar ik niet. Integendeel! Voor mij is er niets mooiers dan een zomerdag aan de oppervlakte struinen op graskarper. Dan pas zie en ervaar je goed wat voor bijzondere vissen dit zijn, die in hun gedrag heel anders zijn dan ‘gewone’ karpers. Vaak zeer schuw, wispelturig en een echt kuddedier waarbij het vaak lijkt alsof ze onderling communiceren. Kortom een intrigerende vis en ik heb dan ook heel wat onvergetelijke herinneringen aan het vissen op graskarper.

Tekst en foto’s: Arnout Terlouw

Kat en muis spelletje

Mijn eerste ontmoeting met een graskarper, ondertussen alweer zo’n 30 jaar geleden, kan ik me nog heel goed herinneren. Opgegroeid met korstvissen wist ik onderhand wel hoe ik een azende, ‘soppende’ karper in de kant moest besluipen zonder deze te verstoren om vervolgens een korst vlak voor zijn bek te plaatsen. Die ochtend, net toen het licht begon te worden, zag ik de kenmerkende dikke wellingen voor de ontluikende rietkraag.

GK

Op kousenvoeten sloop ik naar de plek, klaar om de korst achter het riet te water te laten. Aangekomen bij de plek zag ik hoe de wellingen verdwenen om vervolgens een paar meter verderop weer te beginnen. Dit kat en muis spelletje herhaalde zich nog een paar keer met steeds hetzelfde resultaat. Ik besloot om dan maar een paar korsten verderop te voeren. Niet veel later zag ik een kleine rimpeling bij de korst en dacht aan een ruisvoorn. Tot mijn verbazing zag ik de korst in twee etappes verdwijnen. Ik had niet eerder een grote korst zo geniepig zien verdwijnen en een paar minuten later wist ik wie of wat de ‘boosdoener’ was; geen karper maar een graskarper van 17 pond!

Boeggolven

De ene keer superschuw, wanneer elke beweging of geluid er een teveel is, de andere keer stoicijns alsof de wereld om hun heen niet bestaat.

GK1

Zoals die keer toen ik naar een klein, nauwelijks 5 meter brede poldersloot liep waarvan ik wist dat daar altijd wel een groepje graskarpers rondzwom. Ik zag er nooit iemand vissen en groot was mijn verbazing dan ook toen ik daar iemand pontificaal op een stoel met twee hengels op de steunen zag vissen! Ik liep voorzichtig naar hem toe en vroeg of hij al iets gezien had. Helemaal niets, geen beweging zei hij tot mijn verbazing. Ik had verwacht dat de graskarpers wel met de noorderzon waren verdwenen bij het zien en horen van die malloot, maar besloot toch even verderop te gaan zitten. Al snel zag ik de kenmerkende, onrustige ‘golven’ in het water als teken dat de graskarpers er wel degelijk nog aanwezig waren. De malloot had genoeg van het wachten, pakte zijn spullen op en toen hij zich omdraaide en met een schuddend hoofd van de sloot wegliep ontplofte die alsnog! Ik wees naar hem om zich toch nog even om te draaien en toen rolden zijn ogen bijna uit zijn hoofd toen hij de dikke golven en modderwolken zag!

Enorme pruik!

Kuddedier, dat zeker. Begint er een van de korsten te snoepen (na soms lange tijd volledig genegeerd te hebben), dan volgt de rest ook plotseling. Slaat er een op hol, dan volgt de rest, net als een kudde koeien. Een groot voordeel bij het vissen op graskarper is dat als ze de korst eenmaal goed pakken, ze deze nog zelden uitspuwen. Mooiste voorbeeld daarvan maakte ik mee op een onooglijk slootje met kraakhelder water, waarbij ik op zeker 30 meter afstand moest blijven om ze niet te verjagen. Gelukkig kon ik de kosten mee laten voeren met een licht stroompje en na een lange drift verdween ook eindelijk mijn korst gedecideerd. Ik wilde de molenbeugel sluiten om strak te draaien maar zag tot mijn schrik dat ik een enorme pruik had! Zo snel mogelijk probeerde ik die te ontwarren, maar dat viel niet mee en het duurde zeker 2 minuten voordat de knoop ontward had. In de veronderstelling dat de graskarper allang gevlogen was en het haakaas was uitgespuwd, begon ik de slappe lijn binnen te draaien. Terwijl ik daar mee bezig was zag ik plotseling een hele groep graskarpers voor me de andere kant opzwemmen. Tot mijn grote verbazing zag ik een vis met een lijn uit zijn bek… je raadt het al, dat was de vis die mijn korst gepakt had! Snel draaide ik de lijn verder binnen, voelde weerstand en haakte alsnog de graskarper.

GK2

Gk 3

Het is en blijft een vreemde, intrigerende vis!

Arnout Terlouw