We kennen het allemaal wel, sessies waar je zelfvertrouwen behoorlijk op de proef wordt gesteld. Het zijn dagen waarop je hersenen overuren draaien en je lijdzaam moet toekijken hoe vissers om je heen zonder enige moeite de ene na de andere mooie vis lijken te vangen. Zo’n sessie beleefde ik in het najaar van 2012. Op een betaalwater genaamd ‘The Labyrinth’ zou ik een moment beleven om nooit meer te vergeten. 

Tekst en foto’s: Dave de Jong

IMG_0929

Toen het weer omsloeg begon het eindelijk een beetje te lopen.



In oktober 2012 reisde ik samen met mijn vriendin Melissa voor een sessie van twee weken af naar Frankrijk. De naam van het water zei op zichzelf al genoeg. Het onderwaterdoolhof was zo complex dat de enige manier om deze sessie succesvol af te sluiten aankwam op het vinden van een aantal hotspots. Bij aankomst bleek de stek, die we vooraf graag wilden hebben, vrij te zijn en kon de trip al niet meer stuk. Maar na een week lang werkelijk alles uit de kast te hebben gehaald werd duidelijk dat de karpers hier toch anders over dachten. De hele week, ondanks al onze inspanningen, eindigde in een keiharde blank. Ik kon echt niks goed doen en kreeg de een na de andere teleurstelling te verwerken. Het was dus ook geen moeilijke beslissing om de 2e week naar een andere stek te verkassen, al was het alleen al om er zo weer met frisse moed tegenaan te kunnen gaan.

IMG_0947

Alle vragen die ik mijzelf dagenlang gesteld had deden er opeens niet meer toe.



Gedurende die laatste week sprak ik veelvuldig met de beheerder en deed hem de belofte dat ik de zwaarste vis wel even zou vangen. Hij vertelde mij dat er een lederkarper rond moest zwemmen die meer dan de moeite waard zou zijn. Ondanks de herwonnen dosis motivatie gingen de eerste paar dagen wederom moeizaam voorbij, tot op een dag het weer omsloeg. Wanneer het dan eindelijk begint te lopen gaat er wederom van alles door je heen. Wat deed ik fout? Lag het allemaal wel op de goede plek? Speelde het weer misschien een grotere rol dan ik dacht? Maar als na zo lang wachten de ene na de andere karper zich in het net laat zien, maken al die vragen eigenlijk niets meer uit. Twee dagen lang liet de ene na de andere 15 kg+ vis zich verschalken aan een door mij meegebrachte 30 mm boilie. Dat deze tactiek dressuurbrekend bleek te werken was wel duidelijk, want het waren met name de grotere vissen die zich lieten zien.

IMG_0880

Ik kreeg met name van grote vissen bezoek.



Na twee dagen succes besloot ik op een middag een dikke sigaar, die ik voor extra geluk van mijn schoonmoeder had gekregen, op te steken. Halverwege besloot ik de andere helft van de gelukssigaar nog eventjes te bewaren. Het klinkt misschien raar, maar dit bleek de aanleiding voor de absolute klapper! Na 10 dagen zwijgen liep plots mijn hengel af die ik al dagen lang op verschillende, kleine grindplateautjes had gepresenteerd. De zeer trage aanbeet vertelde mij dat het hier wel eens om een bruut exemplaar kon gaan. Aangezien ik geen zin had in een gevecht met de vele wiervelden, aarzelde ik geen moment en sprong de boot in. Eenmaal bij de vis aangekomen brak er een hels gevecht uit, waarbij ik alsnog meerdere wiervelden kreeg te zien. Toen de vis zich voor het eerst liet zien wist ik natuurlijk nog niet welk exemplaar ik precies stond te drillen. Eenmaal bij het schepnet aangekomen kreeg ik gelukkig hulp van Melissa. Uitgerekend nu besloot mijn schepnet het te begeven en beleefden we samen angstige momenten. De kans dat we de vis in de diepte zouden zien verdwijnen steeg aanzienlijk en dus was het nu of nooit. Met hand, kunst en vliegwerk lukte het ons eindelijk om de vis te scheppen. Pas toen ik het gevaarte op de kant wilde tillen kwam ik er pas achter dat het hier om een echt bruut exemplaar ging. Een Engelsman die aan kwam lopen zei me gelijk: “That’s the big f*cking leather Dave, you lucky bastard!” Die woorden deden mij me letterlijk even als God in Frankrijk voelen.

IMG_1004

Bij het wegen bleef de unster haken op 27,55 kg! Een nieuw pb, een nieuw meerrecord en voor mij een vooral een onvergetelijk moment!



IMG_1060

Wat een euforie ging er door me heen!